Ülkü, Kuş ve Ağaç

Her sararttıklarında beni

Yüzüm sana döner durur

Çerçevelerine senin

Kırkikindiler dokunur

Tellerine yuva yapar kuşlar

Uyursun, sabah olur

Avutur gönlünü

İki tutam sarı saç

Bir çift mavi göz

Sesin kilometreleri tanımaz

Ansızın bir papatya tacı gibi başımda

Dinginliği ile şenliği doğurur

Uzak dur

Kal coğrafyanda, kadınlarında

Sus, suskunluğuna

Ben kurarım sofrayı

Bir büyük açarım 

Sonra dönerim kendimle savaşmaya

Dik dururum yokluğunda

Mutlu ol sen

Yeni dövmeni sev

Sihri sev

Şarkılar yolla uzak şehirlere

Dinleyenin olurum ben

Donuk gözlerindeki çözeltiyi

Kararsız kelimelerinin kederini hatırlarım

Eskilerden bir gün

Çok canım sıkılıyor. dedi kadın

Kuş vuralım istersen? diyen adamdın

Nereye giderse gitsin insan

Her kim ki anlamışsa bu alemde onu

Er geç onun düşüne kapaklanır

Merhem bilir ona sarılır

Tek kelime etmeden üstelik

Bunların yanında 

Bunların yanında

Elmacık kemiklerine yıldızlar ektiğim

Ülkü'nün kuş ağacından

Hiç haberin olmadı senin bilirim.