Rutin

 Merhaba küçük kız

Hala orada mısın?

Hala pembe mı sabahlar? 

Dar bir sokakta upuzun gölgeler hatırımda

Şimdi öyle uzak ki susmayı içime nakşettiğim gün 

Susmanın düşünmemeyi öğrettiği

Düşünmemenin unutmayı alışkanlığa çevirdiği

Aynı sabahlara uyandığım,yemek yediğim, bazen seviştiğim, mecburi çalıştığım

Çiçekleri suladığım, evimin küçücük balkonundan dışarı baktığım 

Sayısını bilmediğim günler

Geçip gitti öylece

Vanilya kokulu mum yanıyor şimdi masada

Keskin bir kedi sesi dışarıda

Neydi söylemek istediklerim sana

Hafızamın ortasında bir salgın var

Lütfen kusura bakma

Anılarım anılarımı yutuyor

Beni bu gece yine ninniler değil

Antidepresanlar uyutuyor