Kuzgun

Tut beni kendim
Düşüyorum kucağına o zehrin
Bu duvarları aşıyor
O şahi
O kuzgun

Tut beni kendim
Puzzledan bir limana vuruyorum
Terliyor korkularım
Tut beni

Tutttt...

Savunmasız göçebe ruhum
Buharlaşıyor
Dağılıyor, dağlanıyor yeniden
Bana bakan gözler
Cezan bitmedi diye haykırıyor

Kalbim
Ahhh kalbim
Hani sessiz kalacaktın?
Hafızandan silmiştin şarkıları

Kasvetli yastıklar
Rutubetli yalnız odalar
Tövbelerim
Dudaklarımla kırmızıya boyanıyor

İsteme okşanmayı
Sarılmayı isteme bedenim
Boşluklarım çınlıyor

Tut beni kendim
Bırakma
Düşüyorum yeniden aşka
Götürecek neyim var neyim yoksa

Tut, yalvarırım

Tut beni
Kuzgun işliyor
Ahh içime

Hüzün sarmadan bedenimi
Zincirlenmeden ellerim
Tut beni kendim

Senden fazla sevmeye yeltendim
Bir kuzgunu
İhanetimi bağışla kendim
Tut beni

Tutttt

Ateşin büyüsüne kapılıp
Yalınayak yürümeye yelteniyor kimsesizliğim

Kuzgun çalıyor zillerimi
Ona
Bir tek ona ait olacağım

Tut beni kendim
Ürkek gözyaşlarım sahipsiz kalıyor
Tut beni

Tutt

Bu ölümü ömrüm bileceğim
Beyaz güller kan kokuyor
Gözleri zifiri beni korkutuyor

Tut beni kendim
Tuzla buz olacağım
Tuzzzla buzz

Kırılacağım.