Nüfuz

Düşüyorum o eflatun pencereden
Elini uzatıyorsun ama
Tutmuyorsun elimden
Halim bir kış günü
Bin düşüp bin denemekten
Gördüğüm müsün sen?
İşgale hazır bekleyen
Bir ordu yayılır içinden
O hilalde yönünü şaşırmış şehirler
Tutar en ince yerini havanın
Çevirir ve alnına dayar bir revolver
Söylediğin sözler kirlendiler
Su paslı, umut kör
Misketler gibiyim şimdi ben
Birbirine vurup vurup eskiyen
Her seviyi suskunluğa ekip
Doğanın onu büyütmesine tamah eden