02.00

Baktın yüzüme

Her günkü gibi değil bu kez

Ne pişman ne de üzgündü gözlerin

Uzatmamıştın ellerini, susuyordun

Bir aşk ne zaman biter

Ne zaman ezip geçer bir kadını

Hiç değmemiş olur ya hani kalbe

Taş kesilirsin

Ya da öyle olmayı umarsın ya

Ne zaman ah ne zaman

Kimse görmedi beni, seni

Oradaydık işte

Belki bin kez el ele geçtiğimiz sokakta

Nezaketen dilenen özürlerinle

İçimdeki sütten kıyıya çıktığında

Artık sevmiyorum demeyi

Borçlu değil miydin bana

En azından bir zaman diliminde

Sevilmiş olduğunu bilmek kafi gelirdi

Bu sükuta sığınmış ruhuma

Çirkin ayaklı kadınlar da çok sevilmek ister

İnan, inan buna.