Boşluk

Boşluk 

Kesilen bir yayın

Acı, uzun bir çınlama 

Hızla yayılan bir mürekkep damlası

Aklım denizin dip karanlığı

Hatırlayamıyorum

İçimdeki kuş cıvıltılarını

Boşluk

İki kelime arasında

Ölüler yolcu

Ben içimin kuyusunda 

Bebek cesetleri saklıyorum

Ve sen gece, biliyorsun ki

Sönmek bin kat beterdir yanmaktan

Sönmek, külsün demektir

Boşluk

Artıklarımdan 

Mutsuzluk çiçekleri çizmiştim

Yosun tutan beton bahçelere

Onları bile kopardılar

Ellerimde müebbet depremler 

Ağzımda ıslak bir soluk kaldı

Ben de eski bir teneke kutuda

Çürümüş kalbimi sakladım

Boşluk

Her canlı ceset bilir

Sevgi kuşlarının mezarı yakındır çekirdeğe

Onlar çakıldığından beridir yere

Yara izleri seyretmekte kubbeyi

Masumiyet ağlıyor orada şimdi
İçimde soğuyan bir şeyler var
Ona sıkıca tutunuyorum

Dünya çaresiz

Dünya kocaman, sağır bir

Boşluk.