Araf

Yoruldum kendimden

Bilmemekten

Yazıdan turadan

Bu belirsizlikten

Kalamamaktan

Gidememekten

Her şey silinmiş bir kelime gibi

Hala okunabilen defterden

Çekilmiş kederli perdelerden

Aynada hesap bekleyenden

İki mıknatıs çekiminin ortasında 

Emekleyen ben

Yoruldum kendimden

İsteyememekten

Bu yarım yamalak heveslerden

Dünya kanatlı bir ağaç gibi

Uçamayan köklerinden 

Kozasına gömülen kelebeklerden

İçimde kaynayan suyun acı sesinden

Ağzımın kaldığı o kayıp olta iğnesinden
Yoruldum kendimden

Salıdan cumartesiden

Saatin dinmeyen deli gürültüsünden

Kurumuş bu güllerden

Yoruldum kendimden

Ölememekten