Gidiyorum

Varla yok arasındaki o buğuydun sen.
Ustasıydın oyunların ve yaralamanın.
Ben durup bir köşeden seyreden seni, gizli ağlayanın.
Sanal ile gerçek arasında kör bir kadın.
Taşıyamıyordu suyu güverte
Sen nerede kanayan bir gövde görsen
O yeşil nehir geliyordu aklına

Yetmiyordu okuduğum kitaplar
Sarmıyordu bandajlar bedeni.
Her seferinde daha içeri sokarak hançerini
Olduğun yerde durdun
Sen miydin hançeri ileri taşıyan
Yoksa ben miydim hançere yürüyen
Hiç bilmiyordum

Bile bile olmadığını
Bile bile olmayacağını
Bekledim tüm çiçeklerin yalnız bana açmasını
Bekledim ağrılı başını göğsüme dayamayı

Zehrin kendisiyken sen
Bekledim bir nefes gibi ciğerlerime dolmanı
Ölecek, ölecekken bile bile

Üç gün önceydi
Son damarım yırtıldı
Bata çıka yürüdüğüm boşluklarda kaldı inanç
Parmak uçlarımdan girdi soğuk
Tundra bedene taşındı
Ihlamurlar bu yıl çiçek açmadı

Tükendi sonunda kuyudaki su
Eskisi gibi olmaz pembe öğle uykusu
Rüya çaresiz meftun
Hücre sızıya gebe

İşte gidiyorum
Aklımdaki levhayı temizleyerek
Limonlu bir şarkı pişiriyorum kendime

Gidiyorum
Gidiyorum ben
Hala ellerin hançerindeyken sen.