Kaktüs

Kalamıyor kimse
Fakat ulaşılabiliyor insan
Eğer uzun bir üşümek göze alınabilirse
Yollar denize çıksın istemiyorum ilk kez
Aklım adını her söylediğinde
O evin kapısından girdiğini düşündüğümde
Bir gölgeyi öpüyorum dudaklarından
Yer çekimi dokunamıyor bize
Kaktüs alıyorum evin en güzel köşesine
Çiçekler alınmalı belki de bilmiyorum
Sanki başka kadınlar için yaratıyor tanrı onları
Sahiplenemiyorum
Yine de beyaz bir gül alırsın diye umuyorum
İçimde çatışan kadınlar
Bu ovanın sonu var
Duracaklar elbet biliyorum
Hiç ulaşamadığım o zirveye koşuyorum sonra
Dağların sessizliğiyle konuşuyorum
İnsan her saniye nasıl da eskiyor
Ve nasıl da yenileniyor şaşırıyorum
Yolladığın bir fotoğrafta
Teninin beyazlığını yadırgıyorum
Bahar kuşlarının gevezeliği
İlk çilek ısırığı
Kadının kendini bırakışı
Sürüklenişi umulmadık bir uzağa
Habersizliğin
Çaresizliğim
Yıkıyor evi
Yuvasız kalıyorum yeniden
Neden
Neden ah neden
Yarama ilaç olacağına yeni yara oldun sen?