Giderken

Tek kişi çok kişidir
Bir gövde de birleşir
Hangi sende hükümlüyüm
Hangi sana ulaşamadan
Cıvadan bir ruh parçalanıyor
Dağların ardındaki karanlıktan

Tek kişi çok kişidir
Sesin bazen kaburgamın altıdan geliyor
Bazen yabancı beni tanımıyor

Yorgunum
Kıyıya varamam
Ellerin bazen gecenin kendisi
Ellerin bazen kasvetli bir pazartesi

Tek kişi çok kişidir
Hepsi aynı sigara paketini taşır cebinde
Geceleri çakmağını çakıp duran bedevi
Pas tutan yaramı koklayan
Aklımın uğultusunu besteleyip
Güfteyi bana bırakan serseri
Bir nasırdır yüreğin
Unutmuş hissetmeyi

Tek kişi çok kişidir
Otobüs durakları doludur her daim
Beklemek işini sevmese de bekler kişi
Tutunur sevilme ihtimaline

Hangi sana koyu demli bir çay içiyorum
Hangi sende karlı bir ıhlamur soğuyor
Uyurken sen, ben giderken
Sağır dünya duyamadıklarını uydururken
Özgür beyaz gül
Dikenine güvenirken koparıldığında
Hangi senin kanayan avuçları
Utanmıyor yaptığından

Gözleri kapalıyken bile kişi
Bir kadının gitmesini seyredebilir
Budur ispatı bu şiirin

Tek kişi çok kişidir
Biri giderken diğeri kalır
Biri kal diye haykırırken öteki uykudadır