Yel

Bilseydim adını sahilde yüzüme bakan adamın
Tenha kıyıları rüzgar basar sonbaharsa
Banklar dururken bir evsiz
Kayaların arasında yatar
Ne soğuk ne de sıcaktır siyah
Suya karışır durur
Belki bundan ılık deniz
Savurur uzun siyah saçlarını yabancının
Yüzünde hırçın bir hüzünle
O kalkıp gider yerinden
Ben çakamam çakmağı
Öyle kırık bir an işte
Bazen rüzgarı yenmeye yetmiyor tek avuç
Bir güvercin gibi yürür yabancı
Durur ortasında yolun
Döner geri
Yoksa hüznü hüznümü mü ifşa etti diye
Donup kalırım
Sahilde yüzüme bakan adama
Bakar dururum
Erkenden akşam olmasaydı
Şehre söyleyecek tek bir kelime bulurdum
Adın derdim adın
Sahilde yüzüme bakan adama
Sahilde yüzüme uzun uzun bakan adama
Sahilde içimi gördüğünden korktuğum adama
Yaralarımın utancı sarar sigaramı
Yaralarım derine saplanan
Kanını kendine saklayan ince bir kaya
Bilsem derdim bilsem
Söylerdim şehre
Gözleriyle kayamı sarsan adamın adı bu diye
Bir gemi ısmarlardım
Simli dualar okurdum
Belki bir dahaki sefer fular takardım
Adını bilseydim sahilde yüzüme bakan adamın
Rüzgarlara katlanırdım
O gördü beni, diye diye