Sığ

Gök gürüldüyor
Fakat yağmıyor yağmur
Gözlerim doluyor
Adını bilmediğim bir şey
Tam şuramda
Acıtıyor en ince yerini kalbimin
Sanki bir kuşum
Esiriyim bir sokak çocuğunun
Sıkıyor avuçlarında beni
Soluksuzum
Ağlamayı unutan gözlerime
Yağmayı öğretiyor

Ah sığınağım
Benim zırhım yere inmek için
Şimdilerde kimsesizlikten bile güven istiyor