Yanarak Buz Olan

Köşede eski bir kanepe
Yere düşmeden donan bir su damlası
Parçalanıyor yerde
Eğimi artıyor odanın, izliyorum
İki sayfa arasında ölüm hayali ile
Gevşiyor düğümler
Öldüren ben miyim
Ölen kim
İçinde miyim
Ya da dışında
Görünmez bir yerler de ya da?
Başka bir şeye dönüşüyorum başka
İhtiyaçsızlıkla birdir özgürlük
Bu var derinde
Dirildim
Eski acizlikler bitince
Cebindeki taşlar boşaldığında
Hafifliğine rüzgar değince
Yaprakların sallanırken
Nehirden karaya yürüdüğünde
Bilirsin ki seni güçlü kılan
Yalnızlık
Artık sana soyunur
Sadece sana dokunur
Her şeydir o
Sen ise sahibisin
Hiçbirini istemedin
İstemedin
Suratında küstah bir gülüş
Susarsın biliyorsun çünkü
Oyun sensin
Kazanmak da
Kaybetmek de anlamsız
Bilirsin.
Bunları anlatır geldiği zaman
Yanarak buz olan.
Yanarak buz olan.






Resim: Harding Meyer