Kalabalık Yalnızlıklar

Kalabalık yalnızlıklar
Üşür buzlara basarken yalınayaklar
Bir kadın tövbe ederken çanlar çalar
Yazılar sözler cazlar ve giden ruhlar
Sesler yüzler bedenler kirlenir birer birer
yürümek durmak koşmak durmak
kalabalıklaşır yalnızlıklar
kopar çekilirken parmaklar
Bir kadın uyuyamazken basar kabuslar
Gölgeler kemirgenler ve sökülmüş tırnaklar
Ağlayan köpekler havlayan kediler
Döner dolaplar atlayan karıncalar
kalabalık yalnızlıklar
çarpar kendini atarken ruhlar zemine yüzlerini
Bir kadın yukarda
Bir kadın asagıda
Yalnızlasan kalabalıklar
Sallanır boş salıncaklar
Boğulurken insanlar
Bir kadın saçlarını fırçalar
Aynı kokar sönerken tüm mumlar
Kalabalık yalnızlıklar
Bir kadın terkederken kendini
Doğar yeniden karanlıklar
Çiğlerden örülürken duvarlar